امروز، آیتم ۴، جلسه ۲۱ شورای حقوق بشر در ژنو:
نروژ، اسپانیا، چک، مجارستان، بلژیک، استرالیا، سوئد به موارد نقض حقوق بشر در ایران، به طور جداگانه اشاره کردند. به نرخ بالای اعدام، شکنجه و زندانی کردن وکیلان و فعالان نیز اشاره شد و به طور مشخص اسم آقای سلطانی، خانم نرگس محمدی و حکم طولانی مدت آنان ذکر شد. آنها از دولت ایران تقاضای پایبندی به بیانیه جهانی حقوق بشر را کردند. خواستار آزاد کردنِ زندانیانِ سیاسی و عقیدتی ( اقلیتها به ویژه بهائیان، الهوازیان) شدند.
فرانسه به طور مشخص به حصرِ خانگیِ بیش از یک سالِ میر حسین موسوی و مهدی کروبی اشاره کرد و این حرکت را محکوم کرد. از دولتِ ایران برای آزادیِ هرچه سریع تر این دو و همچنین لغو حکم آقای سلطانی را تقاضا کرد. فرانسه همچنین خواستار آزادی تمامی زندانیان سیاسیِ بعد از انتخاباتِ ۱۳۸۸ شد؛ به تعداد بیشمار این زندانیان و از این دستگیریهای گسترده، به عنوان نقض گسترده آزادی بیان و تجمع اشاره کرد.
آمریکا نیز در حدود یک چهارمِ وقتِ خود را به تاره موضوع ایران اختصاص داد. او بیان کرد: "وکیلان، دانشجویان، فعالین و تمامیِ زندانیانِ سیاسی در ایران باید به سرعت آزاد شوند. ایران موظف به رعایت آزادی بیان و عقیده، و آزادی تجمع میباشد."
لازم به ذکر است که اتحادیه اروپا از ذکر نام ایران و موارد مربوطه نقض حقوق بشر، در این دوره، خود داری کرد؛ که میتواند تغییری نسبت به دورهِ پیشین باشد. در فاصلهٔ این تغییر، مذاکراتِ استانبول، بغداد و مسکو شکل گرفته است که به نظر من، میتواند تاثیر گذر بوده باشد.
انگلستان نیز پس از حمایت از موضع گیری اتحادیه اروپا در سایر مورد، به رتبه اولِ ایران در نرخ اعدام اشاره کرد خواستار توقفِ اعدام در ایران شد. انگلستان همانند سوئد خواستار اجازه ورود گزارشگر ویژه به ایران و همکاریِ دولت ایران با وی شد.
یکی از نکاتِ جالب این کارزار، موضع چین، کوبا، اکوادر میباشد که سازمان ملل را متهم به مکانیسم ناعادلانه و جهت دار میکنند؛ همچنین با انگشت نشان دادن و اسم بردنِ کشورها توسطِ کشورهای اروپایی و آمریکا رو ناشایست و نامناسب میدانند. کشورهای چون ایران، بلاروس، بحرین، سودان نیز در جواب وضعیتِ نامناسب حقوق بشر در قلمرو یه خود، فقط به مشکلاتِ مسلمانان، دانشجویان و غیره در اروپا، آمریکا و کانادا اشاره میکنند.
نگین سهراب خانی
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر